Home
Voorwoord
Levens Verhaal
"Stop pesten ! "
Afscheid van Herman
Wassen-Beeld Herman
Foto's
Herman 11-07-2012
Gastenboek
Contactformulier
Link's


..Respect..
Ode aan Herman Brood
 

  Toespraak dat Bart Chabot deed op zijn  vriendje 's begrafenis : 

                                   

 

 

                                                             

                    Familie en vrienden van Herman,

Als Herman nog leefde, zou hij nu zeggen:
'Bart, hou het kort.'

Toch wilde Herman zelf dat ik vandaag iets zou zeggen,
dus... daar gaan we dan.

HERMAN IS DOOD, EN DAT IS ZWAAR....ZWAAR KUT!!!!!!!

Ik wil jullie vandaag niet lastigvallen met mijn
persoonlijke verdriet - na 24 jaar zijn maatje te zijn geweest,
begrijp je wel dat ik van binnen stuk zit -
maar daar gaat het niet om?
Om jullie en Herman.
Ik heb dan ook geprobeerd, in alle bescheidenheid,
een paar woorden te zoeken waar jullie hopelijk mee uit de voeten kunnen.
'Want Bart,'zoals Herman me vaak zei,
'je moet de mensen statements geven waar ze wel degelijk iets aan hebben.
Hermans sprong, afgelopen woensdag.
Hoe verschrikkelijk ook,
hoe hard dat ook bij ons allemaal is aangekomen... Herman was beter af zo.
Voor Herman was afgelopen jaar een rampjaar.
Hermans koppie was dik in orde;
maar zijn lichaam liet hem in de steek.
Voor Herman was woensdag het punt bereikt waarop hij besloot niet lager met zijn lichamelijk aftakeling voort te sukkelen.

Wat een moedig besluit.
Het afgelopen jaar heb ik meermalen geprobeerd Herman
ervan te overtuigen om de dope en de drank effies te laten staan,
'vanwege je gezin, ouwe reus,'zei ik dan,
'en vanwege al die creativiteit in je koppie.
'Tot Herman op 15 maart van dit jaar tegen me zei:
'Bart, ik heb geen zin om een Herman Brood op halve krachten te worden.
Ik heb geen zin te verloochenen wat ik in mijn leven heb neergezet.
'Dat besluit kun je alleen maar respecteren.
Herman had geen zin oud te worden,
klaverjassend met de overige bewoners van verzorgingshuis Kleurendorf.
Herman was een rock 'n'roller pur sang.
Herman ging all te way.
Met zijn sprong, woensdag,
zette hij een uitroepteken achter zijn leven.
Ík kan niet dood,'zei Herman geregeld
'Herman,'opperde ik wel eens, 'stel.....STEL je voor dat je toch zou overlijden, stel... wat dan?'
'O,'antwoordde Herman,
'In dat geval wil ik geflambeerd worden in Grand Marnier.'
'Ik kan niet dood.'
En dat klopt. Dat klopt.
De afgelopen dagen is er een schok door ons land gegaan.
Waarom?
Omdat we van Herman hielden.
Iedereen is geraakt door Hermans dood, omdat iedereen in hart en ziel werd geraakt door Hermans werk en door Hermans persoonlijkheid.

Herman heeft een ontuitwisbare indruk op ons gemaakt.
Herman heeft zich een plek in onze harten verworven, voor altijd.
In die zin is Herman niet dood, maaar nog steeds 'springlevend.'
We nemen vandaag afscheid van Hermans stoffelijk omhulsel;
maar in onze harten en in onze hoofden zijn wij nooit meer zonder hem

 

 

                                          copyright by Michel Peen

      aan deze pagina kunnen geen rechten worden ontleent 

Terug